31-01-08

Het talud

juni 07, Stefan Jacobs 040 copy

De tuin was vroeger een zandgroeve. Na exploitatie werd de bodem van de put  gedeeltelijk aangevuld met zware leem. Het talud  verbindt het vroegere met het huidige niveau. Boven ligt landbouwgrond, wat verder het Hallerbos. De begroeiïng is er grotendeels spontaan gekomen, we hebben enkel aan de voet wat bomen en bodembedekkers bijgeplant. Op de helling tuinieren ligt niet voor de hand. We beperken ons tot het weghalen van bramen en opdringerig onkruid, zoals kleefkruid o zevenblad.
Op kale plekken hebben we dovenetel en maagdenpalm bijgeplant, evenals diverse geraniums. Het pure zand met alleen bovenop een dun laagje humus, en de steile helling maken dat het talud ongeschikt is voor vochtminnende schaduwplanten of hydrangea’s. Een paar jaar geleden hebben we een houten bak deels ingegraven in het talud en gevuld met een humusrijk mengsel van zand, compost  en tuinaarde waaraan Terra Cottemkorrels werden toegevoegd.. Daar staan nu enkele hydrangea’s in, die bij droog weer een keer per week ruim water krijgen.
 

   
  

 
 
 
 
 
 
Van bij de composthopen leidt een “bergpad”, smal en steil, naar boven. Naarmate we hoger komen krijgen klimop en wilde planten (“Bij ons noemen ze dat onkruid”, zei een ver familielid) de overhand. Helemaal boven hangen slierten klimop soms als lianen in de bomen: een spannend decor voor kinderspelletjes. Uitrusten kan op een bankje, als de duiven je niet voor geweest zijn tenminste. Dankzij het pad krijgt men een goed beeld van een anders bijna vergeten stuk tuin en  een mooi uitzicht op  tuin en –als er geen blad aan de bomen staat- Zennevallei.

 

11:55 Gepost door Els in Het talud | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zandgroeve, talud |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.