30-09-07

Verkleuring bij hydrangea's

 

Homigoverkl


In de herfst is de verkleuring van bloem en blad  bij hydrangea's een extra bonus. De meeste serrata’s bloeien niet zo lang als de hortensia’s met bolvormige bloemen. Dat komt mede omdat de schermbloemigen na de bloei van de randbloemen die de insecten naar de plant gelokt hebben, hun energie gaan steken in de zaadvorming van de kleine vruchtbare bloemen in het midden. De lokbloemen draaien dan om en beginnen van kleur te veranderen. Dat gebeurt, afhankelijk van de bloeiperiode, al in volle zomer, zodat in de herfst de lokbloemen vaak al verschrompeld zijn. Daar staat tegenover dat het  blad van serrata’s vaak wel heel mooi rood verkleurt, terwijl sommige, zoals H.serrata ‘Blue Bird’, nog vrij veel nieuwe bloemen geven. Bij de macrophylla’s, vooral die met bolvormige bloem maar ook bij de lacecaps, zie je soms prachtige verkleuringen, en hoe blauwer de bloem was, hoe donkerder bordeauxrood de herfstkleur. Roze of mauve bloemen worden eerder steenrood. Ik vind ook de groen-grijze kleur van ‘Blaumeise’ heel mooi (hieronder links boven), en het lichte groen van bijvoorbeeld ‘Otaksa’ (rechts).Verder, steeds van links naar rechts: 'Ayesha' en 'Veitchii', 'Kluis Superba' en 'Admiration', 'Homigo' en 'Blue Bird'.
De variëteiten ‘Homigo’ en ‘Hopaline’ waarvan de veredelaar de verkleuring sterk in de verf zet, zijn bij mij  eind september alleen nog maar aan de rand van de bloem rood aan het worden. Ze vertonen geen tekenen van verdroging of verrotting, hoeveel het ook regent. De bloemen staan in enorme koepelvormige schermen; bij 'Homigo' zijn ze groot en hebben een getande rand terwijl de individuele bloemetjes van 'Hopaline'  veel kleiner zijn. Ze zijn heel mooi als ze nog kleur hebben, en ook als ze daarna groenig worden. Hun zusje ‘Hobergine’ lost de verwachtingen niet in: de kleur is bij ons in de tuin een dof donkerroze, zonder een spoor van aubergine, ondanks toediening van aluminiumsulfaat vorig jaar september en dit voorjaar. De bloem is ook niet interessant van vorm, en ik heb evenmin iets gezien van mooie najaarsverkleuring. Maar hydrangea’s hebben de naam een paar jaar te moeten staan voor je de kleur kunt beoordelen, dus vooralsnog krijgt ze het voordeel van de twijfel. Je hoort wel eens zeggen dat de leden van deze serie minder winterhard zouden zijn. Benieuwd hoe ze zich gedragen als het nog eens stevig zou vriezen.


 

'Hopaline', eerste fase

 

'Hopaline', tweede fase

 

 

 

 

 

'Hopaline', derde fase

27-09-07

De Hydrangea's

 Love you kiss

Links van het huis komen we bij een tuingedeelte dat als overgang tussen voor- en achtertuin aanvankelijk heel sober werd gehouden, met enkele bomen en klimop als bodembedekker. De ligging aan de noordkant van het huis is echter zeer geschikt voor hydrangea’s. We hebben er weliswaar een tiental staan aan de voorzijde van het huis, op het westen, maar in volle zomer krijgen die toch nog (te) veel zon, met verschroeien van de bloemen tot gevolg. In de lente van 2005  hebben we daarom aan de noordkant een  groepje H.m. ‘Blaumeise’ aangeplant, samen met een H. macr. ‘Mariesii Grandiflora’ (‘White Wave’). Ik wilde graag blauwe lacecaps en ‘Blaumeise’ heeft de naam gemakkelijk te blauwen, wat ook zo bleek te zijn. Maar van hydrangea’s krijg ik nooit genoeg, en als je eenmaal geinteresseerd raakt, zie je zoveel moois dat je óók zou willen hebben … De groep werd dan ook vrij snel uitgebreid met een aantal andere cultivars, zowel van de alleroudste, zoals ‘Otaksa’ (links onder) als zeer recente zoals ‘Hopaline’  (links boven) of ‘Lady Fujiyo (midden rechts). Rechts boven staat 'Lilacina' en rechtsonder 'Blaumeise'.

 



‘Otaksa’ is voor mij zo aantrekkelijk vanwege zijn delicate kleur, zowel wanneer hij roze is als wanneer hij meer naar het blauwe gaat. Bovendien raken de bloemblaadjes elkaar vrijwel niet, wat de bol iets luchtigs geeft. Datzelfde zie je ook bij  ‘Lilacina’ (boven rechts) maar daar is  het vooral het witte hartje dat ik hartveroverend vind (maar dat verdwijnt als de bloem ouder wordt) samen met de fel ingesneden randen van de bloemblaadjes. ‘Otaksa’ is een van de eerste hydrangea’s die vanuit Japan in Europa werden ingevoerd, in dit geval door Philipp von Siebold in 1830. Hij noemde de plant naar een jongedame, tenminste… Het meisje in kwestie heette Taki Kusumoto. In die tijd was het gebruikelijk als je een dame voorstelde, de naam vooraf te laten gaan door “O”, wat “de edele, de geachte” betekent, en te laten volgen door “San”: mevrouw. “O Taki San” dus. Maar Von Siebold had verstaan “Otaksa” en dat werd dan ook de naam van de plant. (Corinne Mallet, Hortensias et autres Hydrangea, Volume 2). Alleen al om het verhaal zou je de plant kopen. 

Wat ik ook boeiend vind is het grote verschil tussen de bloemblaadjes van de steriele bloemen: groot of klein, enkel of dubbel, getand of glad, drie, vier of vijf per bloem. Hier zien we onderaan vlnr op de onderste rij bloemetjes van ‘Cassiopée’, ‘Nadeshiko’, ‘Tovelit’, ‘Kardinal’ en ‘Blaumeise’. In het midden: ‘Love You Kiss’, die ook op de grote foto hierboven staat, ‘Zeizig’ en ‘Lilacina’ terwijl helemaal bovenaan twee bloemetjes van ‘Mariesii Parfecta’, ook bekend als ‘Blue Wave’, pronken. De bloemen van H. m. 'Brympton Mauve' bedekken bijna de hele handpalm!

Ondertussen was ik lid geworden van de vrienden van Shamrock, de hydrangeacollectie van Corinne en Robert Mallet in Varengeville (Fr), en kreeg na een bezoek steeds enkele stekken mee. Zo zijn een aantal minder gebruikelijke cultivars in de tuin terecht gekomen, zoals de fors groeiende ‘Nadeshiko’. Een ongelooflijk mooie plant, met helder witte, sterk getande bloemblaadjes en prachtig donkerblauwe fertiele bloemen in grote schermen. Ik heb de stek in augustus 2004 gekregen, en in de lente van 2006 in de tuin geplant. Datzelfde jaar hadden we zeker een tiental bloemen. Dit jaar waren de fertiele bloemen echter roze, en ook de witte lokbloemen kregen een roze tint. Onze grond is lichtjes zuur, dus toediening van aluminiumsulfaat  begin september, en nog eens in maart) zou moeten helpen.

In totaal staan er in de tuin ruim 70 hydrangea's waarvan meer dan 50 verschillende.