06-10-07

De witte tuin

wit juffertje

Een kleine taxushaag en een pergola begroeid met Rosa ‘New Dawn’ en Aktinidia kolomikta vormen de ingang naar de achtertuin. We komen eerst langs de kleine serre in de witte tuin, die op zijn diepste punt ruim een meter lager ligt dan de rest.  
   De drie delen rond het cirkelvormige pleintje dateren van 1998 en bevatten een mengeling van vaste planten, heesters  en eenjarigen. Onder de pot in het midden bevindt zich de voet van de droogmolen: op wasdagen wappert daar de was.

 

bankje perk - 11-05-02    copy
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
De border met het bankje werd ingeplant in de lente van 1996. We hadden hier in 1978  “bosgoed” geplant: vingerdikke (haag)beuken en een linde. Later hebben we die wat uitgedund, en bodembedekkers en wat vaste planten aangeplant, overwegend groenblijvers voor een aantrekkelijk winterbeeld. Rosa filipes ‘Kiftsgate’ slingert zich omhoog in een van de beuken. Geen ideale standplaats, en de plant geeft dan ook niet de overdaad aan bloemen die je elders ziet, maar het geheel is toch nog bevredigend. Verder staan er enkele hydrangea’s (natuurlijk), nl. H. arborescens ‘Annabelle’ en de macrophyllacultivars  ‘Lanarth White’, de oude ‘Veitchii’ en de recente ‘Hanabi’, alle drie met platte bloemschermen. ‘Hanabi’ heeft dubbele randbloemen. ‘Veitchii’ is een prachtplant, vroeg bloeiend met veel blauwe fertiele bloemen in het midden en spierwitte randbloemen. Tijdens de Open Dagen eind juni bloeit hij altijd volop en veel bezoekers vragen naar de naam. Ik heb de indruk dat hij in de handel een beetje in de verdrukking gekomen is van nieuwere witte lacecaps, maar geheel ten onrechte. De ‘Lanarth White’ is een stek van de groep die in een grote bloembak tussen terras en tuin staat: de plant staat daar in volle zon, en is een van de weinige hydrangea’s die daar geen problemen mee heeft, mits een gieter water op zijn tijd.
Ook in de witte tuin staan enkele rozen, nl. 'Schneewittchen', 'Margaret Merill' en de mooie 'Princess of Wales' (  foto hier onder). Ik vind het plezierig om de gekunstelde vorm van rozen te combineren met nonchalante, bijna onkruidachtige planten zoals het moederkruid of de hoge Persicaria polymorpha, hier met R. 'Schneewittchen'.
 Sanguisorba tenuifolia var. alba zorgt lange tijd voor hoogte en vorm in de border, een rol die de eenjarige witte Cleome daarna met zwier overneemt; de lage Cosmos ‘Sonata’ zaai ik ieder jaar weer: die zorgt maandenlang voor een horizontaal vlak  in de tuin, en het gele hartje geeft wat punch aan het vele wit. Phloxen -zonder-naam geven de hele zomer door bloemen én een heerlijke geur. Ik knip half mei de helft van de stengels zo’n 20 cm terug. De andere helft bloeit vanaf juni, en de teruggeknipte vertakken zich en geven kleinere bloemtrossen als de eerste ongeveer uitgebloeid zijn. Die knip ik dan op hun beurt terug, waarna ook zij kleinere bloemen geven op nieuwe zijtakjes. Zo heb je bloemen tot ver in september. Dan neemt Anemone ‘Honorine Jobert’  het roer in handen, samen met Sedum ‘Frosty Morn’, de mooie Aster cordifolius ‘Silver Spray’ (die al vanaf augustus bloeit), herbloeiende rozen, Astrantia ‘Shaggy’ en hoge Nicotiana sylvestris die zo lekker ruikt. Helaas is dat een delicatesse voor slakken: dit jaar heb ik er tien uitgeplant, en niet één heeft het overleefd! Ik verspeen er altijd dubbel zoveel als ik nodig heb, de helft voor de slakken en de helft voor mij, maar dit jaar hebben ze alles opgegeten. 

 


 

27-09-07

De Hydrangea's

 Love you kiss

Links van het huis komen we bij een tuingedeelte dat als overgang tussen voor- en achtertuin aanvankelijk heel sober werd gehouden, met enkele bomen en klimop als bodembedekker. De ligging aan de noordkant van het huis is echter zeer geschikt voor hydrangea’s. We hebben er weliswaar een tiental staan aan de voorzijde van het huis, op het westen, maar in volle zomer krijgen die toch nog (te) veel zon, met verschroeien van de bloemen tot gevolg. In de lente van 2005  hebben we daarom aan de noordkant een  groepje H.m. ‘Blaumeise’ aangeplant, samen met een H. macr. ‘Mariesii Grandiflora’ (‘White Wave’). Ik wilde graag blauwe lacecaps en ‘Blaumeise’ heeft de naam gemakkelijk te blauwen, wat ook zo bleek te zijn. Maar van hydrangea’s krijg ik nooit genoeg, en als je eenmaal geinteresseerd raakt, zie je zoveel moois dat je óók zou willen hebben … De groep werd dan ook vrij snel uitgebreid met een aantal andere cultivars, zowel van de alleroudste, zoals ‘Otaksa’ (links onder) als zeer recente zoals ‘Hopaline’  (links boven) of ‘Lady Fujiyo (midden rechts). Rechts boven staat 'Lilacina' en rechtsonder 'Blaumeise'.

 



‘Otaksa’ is voor mij zo aantrekkelijk vanwege zijn delicate kleur, zowel wanneer hij roze is als wanneer hij meer naar het blauwe gaat. Bovendien raken de bloemblaadjes elkaar vrijwel niet, wat de bol iets luchtigs geeft. Datzelfde zie je ook bij  ‘Lilacina’ (boven rechts) maar daar is  het vooral het witte hartje dat ik hartveroverend vind (maar dat verdwijnt als de bloem ouder wordt) samen met de fel ingesneden randen van de bloemblaadjes. ‘Otaksa’ is een van de eerste hydrangea’s die vanuit Japan in Europa werden ingevoerd, in dit geval door Philipp von Siebold in 1830. Hij noemde de plant naar een jongedame, tenminste… Het meisje in kwestie heette Taki Kusumoto. In die tijd was het gebruikelijk als je een dame voorstelde, de naam vooraf te laten gaan door “O”, wat “de edele, de geachte” betekent, en te laten volgen door “San”: mevrouw. “O Taki San” dus. Maar Von Siebold had verstaan “Otaksa” en dat werd dan ook de naam van de plant. (Corinne Mallet, Hortensias et autres Hydrangea, Volume 2). Alleen al om het verhaal zou je de plant kopen. 

Wat ik ook boeiend vind is het grote verschil tussen de bloemblaadjes van de steriele bloemen: groot of klein, enkel of dubbel, getand of glad, drie, vier of vijf per bloem. Hier zien we onderaan vlnr op de onderste rij bloemetjes van ‘Cassiopée’, ‘Nadeshiko’, ‘Tovelit’, ‘Kardinal’ en ‘Blaumeise’. In het midden: ‘Love You Kiss’, die ook op de grote foto hierboven staat, ‘Zeizig’ en ‘Lilacina’ terwijl helemaal bovenaan twee bloemetjes van ‘Mariesii Parfecta’, ook bekend als ‘Blue Wave’, pronken. De bloemen van H. m. 'Brympton Mauve' bedekken bijna de hele handpalm!

Ondertussen was ik lid geworden van de vrienden van Shamrock, de hydrangeacollectie van Corinne en Robert Mallet in Varengeville (Fr), en kreeg na een bezoek steeds enkele stekken mee. Zo zijn een aantal minder gebruikelijke cultivars in de tuin terecht gekomen, zoals de fors groeiende ‘Nadeshiko’. Een ongelooflijk mooie plant, met helder witte, sterk getande bloemblaadjes en prachtig donkerblauwe fertiele bloemen in grote schermen. Ik heb de stek in augustus 2004 gekregen, en in de lente van 2006 in de tuin geplant. Datzelfde jaar hadden we zeker een tiental bloemen. Dit jaar waren de fertiele bloemen echter roze, en ook de witte lokbloemen kregen een roze tint. Onze grond is lichtjes zuur, dus toediening van aluminiumsulfaat  begin september, en nog eens in maart) zou moeten helpen.

In totaal staan er in de tuin ruim 70 hydrangea's waarvan meer dan 50 verschillende.