06-10-07

De witte tuin

wit juffertje

Een kleine taxushaag en een pergola begroeid met Rosa ‘New Dawn’ en Aktinidia kolomikta vormen de ingang naar de achtertuin. We komen eerst langs de kleine serre in de witte tuin, die op zijn diepste punt ruim een meter lager ligt dan de rest.  
   De drie delen rond het cirkelvormige pleintje dateren van 1998 en bevatten een mengeling van vaste planten, heesters  en eenjarigen. Onder de pot in het midden bevindt zich de voet van de droogmolen: op wasdagen wappert daar de was.

 

bankje perk - 11-05-02    copy
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
De border met het bankje werd ingeplant in de lente van 1996. We hadden hier in 1978  “bosgoed” geplant: vingerdikke (haag)beuken en een linde. Later hebben we die wat uitgedund, en bodembedekkers en wat vaste planten aangeplant, overwegend groenblijvers voor een aantrekkelijk winterbeeld. Rosa filipes ‘Kiftsgate’ slingert zich omhoog in een van de beuken. Geen ideale standplaats, en de plant geeft dan ook niet de overdaad aan bloemen die je elders ziet, maar het geheel is toch nog bevredigend. Verder staan er enkele hydrangea’s (natuurlijk), nl. H. arborescens ‘Annabelle’ en de macrophyllacultivars  ‘Lanarth White’, de oude ‘Veitchii’ en de recente ‘Hanabi’, alle drie met platte bloemschermen. ‘Hanabi’ heeft dubbele randbloemen. ‘Veitchii’ is een prachtplant, vroeg bloeiend met veel blauwe fertiele bloemen in het midden en spierwitte randbloemen. Tijdens de Open Dagen eind juni bloeit hij altijd volop en veel bezoekers vragen naar de naam. Ik heb de indruk dat hij in de handel een beetje in de verdrukking gekomen is van nieuwere witte lacecaps, maar geheel ten onrechte. De ‘Lanarth White’ is een stek van de groep die in een grote bloembak tussen terras en tuin staat: de plant staat daar in volle zon, en is een van de weinige hydrangea’s die daar geen problemen mee heeft, mits een gieter water op zijn tijd.
Ook in de witte tuin staan enkele rozen, nl. 'Schneewittchen', 'Margaret Merill' en de mooie 'Princess of Wales' (  foto hier onder). Ik vind het plezierig om de gekunstelde vorm van rozen te combineren met nonchalante, bijna onkruidachtige planten zoals het moederkruid of de hoge Persicaria polymorpha, hier met R. 'Schneewittchen'.
 Sanguisorba tenuifolia var. alba zorgt lange tijd voor hoogte en vorm in de border, een rol die de eenjarige witte Cleome daarna met zwier overneemt; de lage Cosmos ‘Sonata’ zaai ik ieder jaar weer: die zorgt maandenlang voor een horizontaal vlak  in de tuin, en het gele hartje geeft wat punch aan het vele wit. Phloxen -zonder-naam geven de hele zomer door bloemen én een heerlijke geur. Ik knip half mei de helft van de stengels zo’n 20 cm terug. De andere helft bloeit vanaf juni, en de teruggeknipte vertakken zich en geven kleinere bloemtrossen als de eerste ongeveer uitgebloeid zijn. Die knip ik dan op hun beurt terug, waarna ook zij kleinere bloemen geven op nieuwe zijtakjes. Zo heb je bloemen tot ver in september. Dan neemt Anemone ‘Honorine Jobert’  het roer in handen, samen met Sedum ‘Frosty Morn’, de mooie Aster cordifolius ‘Silver Spray’ (die al vanaf augustus bloeit), herbloeiende rozen, Astrantia ‘Shaggy’ en hoge Nicotiana sylvestris die zo lekker ruikt. Helaas is dat een delicatesse voor slakken: dit jaar heb ik er tien uitgeplant, en niet één heeft het overleefd! Ik verspeen er altijd dubbel zoveel als ik nodig heb, de helft voor de slakken en de helft voor mij, maar dit jaar hebben ze alles opgegeten. 

 


 

26-09-07

De rode border

rodeborder copy
Het pleintje voor de garage wordt afgesloten met een border in warme kleuren: rood, geel en een toets oranje. Een zuiver rode border oogt naar mijn smaak te somber, dus zit er ook hier en daar wat geel in, vooral in volle zomer. Donkerbruin blad (o.a. van de Pruikenboom, canna’s en de Dahlia ‘Bisshop of Llandaff) herhaalt de kleur rood op een meer bescheiden wijze, terwijl het grijze blad van Macleya , samen met het groene blad van de andere planten, juist voor een contrast zorgt . Dianthus barbatus ‘Nigricans’ en Potentilla  ‘Gibson’s Scarlet’ zijn de eersten die in de vroege zomer hun bloemen openen, gevolgd door een ouderwetse hemerocallis zonder naam die ik ooit gekregen heb, en twee rozen, ‘Eye Opener’ en ‘Ville d’ Ettelbrouck’. De eerste heeft kleine enkele bloemen met gouden meeldraden. Beide rozen verkleuren niet naar rozerood als de bloemen verouderen en gaan dus niet vloeken met oranjerode tinten om hen heen, zoals die van de mooie Crocosmia ‘Lucifer’. Vanaf juli zetten dan hoge lobelia’s, dahlia’s en canna’s dit hoekje in vuur en vlam. Wie ’s morgens de garagepoort opent, krijgt meteen een energie-injectie. Tot diep in de herfst blijft de border zorgen voor kleur: zo wordt het blad van een Viburnum plicatum diep donkerrood, terwijl hij voor de tweede keer bloeit. De verdroogde bloemschermen van de eerste bloei worden rood/geel. De dahlia,  canna’s, een nog jonge Sedum ‘Red Cauli’ en Panicum virgatum ‘Rehbraun’ zorgen  tot aan de eerste vorst voor “rood”, samen met een vaste Fuchsia ‘Ricartonii’  (of F. magellanica ?) die dertig jaar geleden meekwam uit de tuin van mijn moeder.

   

 

12:44 Gepost door Els in Rood, rood en rood | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vaste plant, rozen |  Facebook |

17-09-07

Andere rozen

13
Behalve moschata's en Austinrozen staan er in de rozenborder nog een aantal andere. 'Cardinal de Richelieu' bijvoorbeeld. Deze gallicaroos is rond 1840 ontwikkeld door Louis Parmentier uit Edingen, hier in vogelvlucht slechts 20 km vandaan.  Alleen dat is al een reden om hem in de tuin te willen: echt een produkt van eigen bodem. Het is bovendien een roos met een speciale, dieppaarse kleur. Hij bloeit maar één keer, maar de goed doorbloeiende moschatahybriden die er naast staan zorgen er voor dat dat nauwelijks opvalt. 'Pierre de Ronsard' (boven) is dan weer een moderne roos. Prachtige knoppen ontwikkelen zich tot dikke, dikke rozen. Regenweer is natuurlijk funest voor dit soort bloemen, maar in een niet te slechte zomer zijn ze prachtig. Er bestaat ook een klimmende variant. Beide zijn ook onder de naam 'Edenroos 88' op de markt.
Natuurlijk ontbreekt ook Louis Lens' 'Rush' (linksboven) niet: altijd bloemen, nooit problemen. Het feest begint al als de kleine donkerrode knoppen verschijnen. Ik heb ook een zwak voor 'Louis' Double Rush' (rechts): mooi rood blad en dubbele bloemen die mooi naast elkaar aan de takken zitten: je hoeft er dus niet ééntje van te missen. 'Sharon's Love', ook van Lens(linksonder), strijdt met 'Sally Holmes' om de titel van "mijn favoriete roos". Het zijn de prachtige meeldraden  van beide rozen die me zo aanspreken.  'Sharon's Love' heeft die waarschijnlijk geërfd van haar "vader", de roos 'Maria Mathilda'. In mijn tuin in 'Sharon's Love' jammer genoeg maar een zwakke groeier. De foto ernaast is 'Cardinal de Richelieu'.

 

17:33 Gepost door Els in Rozen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rozen |  Facebook |

07-09-07

De mooiste roos

Sally Holmes 1

Als ik maar één roos in de tuin zou mogen hebben, dan zou de keuze vermoedelijk vallen op 'Sally Holmes'. Bij ons is het een struik van ruim een meter breed en hoog, met gezond blad. Hoewel er na de eerste, overvloedige bloei regelmatig nieuwe bloemen verschijnen, is er toch een tweede algehele herbloei tegen het einde van augustus. De  enkele, witte bloemen staan in grote trossen en hebben goudgele meeldraden. De knoppen zijn zalmroze, en perfect gevormd. Een ontroerend mooie roos, om stil van te worden...

Sally Holmes

10:20 Gepost door Els in Rozen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rozen, sally holmes |  Facebook |

04-09-07

De Austin-rozen

bloemvorm A. Darby

Tussen de moschatahybriden staat een aantal rozen van David Austin. 'Mary Rose', bijvoorbeeld, en 'Redouté', 'Geoff Hamilton' en de oudere 'Chianti'. Die laatste bloeit maar één keer, maar de bloemen hebben zo'n intens wijnrode kleur dat ik dat voor lief neem. Spijtig genoeg is deze roos bij ons gevoelig voor sterroetdauw.  De absolute topper is evenwel 'Abraham Darby' (zie foto hierboven, gemaakt door mijn nichtje Jane) met magnifieke bloemen in een warme oranjeroze tint en een intense geur. Hoewel de plant gevoelig is voor roest, lijdt ie er niet echt onder. Op andere plaatsen in de tuin staan nog meer Austinrozen, en over het algemeen doen ze het hier goed. De grote foto hieronder is 'Geoff Hamilton', rijk bloeiend (mits goed gevoed) en heerlijk ruikend.(grote foto; daaronder nog twee thumbnails, Mary Rose en Redouté)

 

Geoff Hamilton                                                                                                                       De kleine foto's tonen rechts  'Mary Rose' en links 'Redouté'

16:42 Gepost door Els in Rozen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: austin, rozen |  Facebook |

02-09-07

De moschatahybriden

Francoise Drion

De moschatahybriden
Of muskushybriden, zoals de Nederlanders zeggen. Met hun sierlijke groei en hun grote trossen bloemen op elegant overhangende takken zijn het ideale heesters. Wij hebben ze langs de oprit aangeplant, met hier en daar enkele grootbloemige rozen ertussen. De meeste van de moschata's zijn van Louis Lens, zowel oudere (zoals ' Violet Hood') als 'Heavenly Pink', 'Apricot Bells' of 'Françoise Drion' uit de late jaren 90. Ik vind ze allemààl mooi, maar de witte 'Merle Blanc' met zijn mooie meeldraden en de tere roosjes van 'Heavenly Pink' zou ik niet graag missen! 'Françoise Drion' (foto hierboven) veroudert bovendien heel mooi: de bloemblaadjes verdrogen en bedekken elkaar niet meer, maar ze behouden hun kleur (bovenste foto hieronder). Ze staan bovendien in enorme trossen. 'Easy to cut' (tweede foto) is met zijn rechtopgaande groei een buitenbeentje. De bloemen staan, net als bij 'Bouquet Parfait'(derde foto),  in dichte trossen. En 'Mozart' (rechts onder) is de kampioen van het doorbloeien

16:20 Gepost door Els in Rozen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: moschatahybriden, rozen |  Facebook |